Aardbevingen in San Francisco: wat bezoekers echt moeten weten

De eerste keer dat ik de vloer voelde bewegen in San Francisco, stond ik in een café bij Union Square, koffie halverwege naar mijn mond, en gedurende ongeveer twee seconden dacht ik oprecht dat er een vrachtwagen was voorbijgereden. Dat was niet zo. Het was een kleine aardbeving, het soort dat nauwelijks het plaatselijke nieuws haalt, en binnen een minuut waren de mensen om me heen alweer verdergegaan met hun gesprek. Niemand keek op van zijn laptop. Dat, meer dan wat dan ook, is wat ik een bezoeker die dit voor het eerst meemaakt zou willen meegeven voordat hij zich hier te veel zorgen over maakt: San Franciscans leven zo volledig met het feit van aardbevingen dat een kleine nauwelijks als een gebeurtenis wordt opgemerkt.

Ik zeg dat niet om een reëel geologisch feit weg te wuiven. De San Andreas-breuk loopt vlak langs de stad, en de Hayward-breuk doorsnijdt de East Bay, en beide kunnen zware aardbevingen veroorzaken. De moderne identiteit van San Francisco is gevormd door de catastrofale aardbeving van 1906 en de branden die erop volgden, en de aardbeving van Loma Prieta in 1989, met het epicentrum ver ten zuiden van de stad bij Santa Cruz, staat voor veel inwoners nog vers in het geheugen. Dit is geen plek waar het risico verzonnen is voor een reisgids. Maar er is een groot verschil tussen “aardbevingen zijn een reëel kenmerk van deze regio” en “je moet verwachten dat je tijdens een reis van vijf dagen in een dramatische aardbeving terechtkomt”, en ik wil dat verschil eerlijk uitleggen in plaats van het onderwerp te bagatelliseren of te dramatiseren.

Hoe groot is de kans, eigenlijk?

Kleine aardbevingen komen constant voor in de Bay Area — tientallen minuscule, onvoelbare trillingen de meeste weken, alleen opgepikt door seismometers. Voelbare maar lichte trillingen, zoals het café-moment dat ik beschreef, komen periodiek voor, vaak maar een of twee keer per jaar op een manier die mensen echt opvalt. Een aardbeving die sterk genoeg is om echte schade aan te richten of een reis te verstoren, is een heel andere orde van gebeurtenis, en wetenschappers spreken daarover in termen van kansen over decennia, niet “gebeurt het deze week.” Voor de gemiddelde bezoeker die een handvol dagen in de stad doorbrengt, is het realistische scenario: er gebeurt niets, of je voelt hoogstens een korte, milde trilling die later een verhaal wordt dat je vertelt, geen noodsituatie die je moet beheersen.

Ik noem dit deels omdat ik reizigers heb ontmoet die oprecht nerveus aankomen, na iets alarmerends online te hebben gelezen, en hun eerste dag half voorbereid op een ramp doorbrengen. Dat is geen goede manier om een stad te zien die zo mooi is. De gebouwen waar je daadwerkelijk in zult zijn — hotels, musea, de cable cars, restaurants — zijn gebouwd en worden onderhouden volgens enkele van de strengste seismische voorschriften van de Verenigde Staten, juist omdat het risico serieus wordt genomen door ingenieurs en planners, en niet aan het toeval wordt overgelaten.

Wat locals eigenlijk doen, en wat je kunt overnemen

Er is hier geen dagelijks ritueel, geen sirene-oefeningen voor toeristen, niets dat je reisschema zal onderbreken. Wat locals doen, is subtieler dan dat: ze kennen, ergens achter in hun hoofd, de heel eenvoudige “drop, cover, hold on”-reactie, en ze denken er pas weer aan als het nodig is. Als je het hele plan in één zin wilt, is dat het. Als er trillingen beginnen terwijl je binnen bent, ga dan naar de grond, zoek dekking onder iets stevigs zoals een tafel als die in de buurt is, en houd je vast tot het stopt — ren niet naar buiten, want vallend glas en puin bij gevels is de meest voorkomende bron van letsel, niet de trilling zelf. Ben je buiten, ga dan weg bij gevels, luifels en alles wat boven je hangt, en wacht het gewoon af op een open plek.

Als je in een cable car, of de Muni, of BART zit wanneer er iets gebeurt, is het eerlijke antwoord dat operators hier speciaal voor getraind zijn en de systemen gebouwd zijn om veilig te stoppen — jouw taak is simpelweg om te blijven waar je bent en de gegeven instructies te volgen in plaats van zelf uit een rijdend voertuig te proberen komen.

Een paar praktische, moeiteloze gewoontes

Niets hiervan hoeft een project te worden. Een paar kleine gewoontes dekken bijna alles wat de moeite waard is:

• Let op waar de trappenhuizen in je hotel zijn, zoals je bij elk onbekend gebouw zou doen — niet omdat je ze nodig zult hebben, maar omdat het vijf seconden kost en niets.
• Houd je telefoon redelijk opgeladen, zoals je overal zou doen, want het is je link naar kaarten, vervoer, en iedereen die met je meereist.
• Ga je naar Muir Woods, Big Sur, of een andere plek met steil terrein, kleed en plan je dan zoals bij elke andere bestemming buiten — stevig schoeisel, aandacht voor de ondergrond — wat toevallig zowel goede algemene gewoonte als goed seismisch verstand is.
• Als er een grotere aardbeving gebeurt terwijl je in de stad bent, verwacht dan dat mobiele netwerken tijdelijk overbelast kunnen raken doordat iedereen tegelijk probeert contact te zoeken; sms’jes komen doorgaans betrouwbaarder door dan gesprekken.

Dat is echt de hele lijst. Ik ben meerdere keren naar San Francisco gereisd, heb lange tijd door Chinatown, North Beach en de steile straten rond Nob Hill gelopen, en het onderwerp aardbevingen is vaker ter sprake gekomen in gesprekken dan in daadwerkelijke ervaring.

Waar dit past in de rest van je planning

Niets hiervan zou je reis moeten omgooien. De versie van San Francisco die je tijd waard is, is die vol steile straten, de zeemist die door de Golden Gate Bridge rolt, sourdoughbrood en dim sum, en een veerboottocht naar Alcatraz — niet een stad die je doorbrengt met je voorbereiden op iets dat statistisch onwaarschijnlijk je week zal verstoren. Als je je dagen aan het plannen bent, is een pas zoals de een boottocht naar het voormalige gevangeniseiland Alcatraz of de multi-attractie CityPASS een veel nuttiger ding om aan te denken voordat je landt dan seismische noodplanning.

Hetzelfde geldt voor een dagtocht zoals de gecombineerde Alcatraz-, Muir Woods- en Sausalito-dagtocht, of gewoon het boeken van een begeleide tour door Muir Woods op zichzelf — het soort details dat daadwerkelijk bepaalt of je reis goed verloopt.

Wil je meer algemene achtergrondinformatie, dan publiceren de National Park Service en de US Geological Survey beide duidelijke, niet-alarmerende informatie over regionale seismische activiteit, en elke hotelreceptie hier kan specifieke vragen rustig beantwoorden, omdat ze die vaak krijgen. Voor al het andere — is San Francisco veilig voor toeristen, wat je daadwerkelijk moet inpakken (zie onze paklijst voor San Francisco), of je een auto nodig hebt in de stad, en hoe de stad omgaat met toegankelijkheid — is die tijd veel beter besteed dan aan aardbevingsrisico.

Voordat je gaat, is het ook de moeite waard om je te verdiepen in de praktische kant van je reis: onze gids over San Francisco-wijken als je nog een basis kiest, je verplaatsen in San Francisco voor de basis van het openbaar vervoer, en de gids voor toegangstickets in San Francisco als je een pas afweegt tegen losse boekingen. Als je reis verder gelegen bestemmingen omvat, zijn onze stukken over Muir Woods, Sausalito, en de bredere hub dingen om te doen in San Francisco goede volgende stops. En als je nieuwsgierig bent naar de geschiedenis van de stad na 1906, zijn onze stukken over de geschiedenis van de Castro-wijk en de geschiedenis van het San Francisco-sourdoughbrood een veel vrolijker konijnenhol.

Aardbevingen in San Francisco: veelgestelde vragen

Voel ik tijdens een gewoon bezoek aan San Francisco een aardbeving?

De meeste bezoekers voelen helemaal niets. Kleine, onvoelbare trillingen komen in de regio vaak voor, maar een schok die merkbaar genoeg is om je dag te verstoren, is zeldzaam tijdens een reis van een paar dagen tot een paar weken.

Wat moet ik doen als ik trillingen voel terwijl ik binnen ben?

Ga op de grond liggen, zoek dekking onder stevig meubilair zoals een tafel als er een in de buurt is, en houd je vast tot de trilling stopt. Blijf binnen in plaats van naar buiten te rennen, want vallend puin bij gevels vormt een groter risico dan de trilling zelf binnenshuis.

Wat als er een aardbeving gebeurt terwijl ik buiten ben?

Ga weg bij gevels, glas, luifels en alles wat boven je hangt, en wacht op een zo open mogelijke plek tot het stopt.

Zijn de hotels en belangrijkste attracties van San Francisco gebouwd om aardbevingen te weerstaan?

Ja. Californië, en San Francisco in het bijzonder, hanteert enkele van de strengste seismische bouwvoorschriften van het land, en dat bepaalt hoe hotels, musea en andere gebouwen voor bezoekers worden gebouwd en onderhouden.

Is het veilig om tijdens een aardbeving in een cable car of BART-trein te zitten?

Operators en vervoerssystemen zijn hiervoor getraind en op ontworpen. Het praktische advies als passagier is simpelweg om te blijven zitten en de instructies op te volgen in plaats van zelf uit een rijdend voertuig te proberen stappen.

Moet ik Muir Woods, Big Sur of andere dagtochten mijden vanwege aardbevingsrisico?

Nee — er is geen reden om je dagtochten hierdoor aan te passen. Gewone voorzorgsmaatregelen buiten, zoals stevig schoeisel en algemene oplettendheid op paden, zijn dezelfde voorzorgsmaatregelen die de moeite waard zijn, ongeacht seismische activiteit.

Werkt mijn telefoon nog als er een grotere aardbeving gebeurt?

Netwerken kunnen tijdelijk overbelast raken als veel mensen tegelijk proberen te bellen. Sms’jes komen in die situatie doorgaans betrouwbaarder door dan gesprekken, dus dat is een redelijke eerste stap als je iemand moet bereiken.

Is het aardbevingsrisico in San Francisco een reden om je bezoek te heroverwegen?

Niet echt. Het risico is reëel in geologische zin, maar de kans dat het je korte bezoek daadwerkelijk verstoort, is klein, en de gebouwen en infrastructuur van de stad zijn al met dit risico gebouwd.