De Castro: een bezoekersgids voor het LGBTQ-hart van San Francisco

De eerste keer dat ik door Castro Street liep, deed ik wat de meeste bezoekers doen: ik zag de regenboogzebrapaden, maakte een foto van de vlag op Harvey Milk Plaza en liep een paar winkels binnen. Pas bij mijn tweede bezoek, nadat ik me had verdiept in de buurt, besefte ik hoeveel ik had gemist. De Castro is niet zomaar een levendige straat met regenboogvlaggen bij Twin Peaks — het is een van de belangrijkste plekken in de LGBTQ-geschiedenis ter wereld, en die geschiedenis is nog altijd zichtbaar als je weet waar je moet kijken.

Hoe een arbeidersbuurt “de gayste vier blokken op aarde” werd

Voordat het de Castro werd die we vandaag kennen, was dit een rustige, grotendeels Iers-katholieke arbeidersbuurt, gebouwd rond een tramlijn. Dat begon te veranderen in de jaren zestig en zeventig, toen stijgende huren homomannen wegdreven uit Haight-Ashbury (zelf in verandering na de Summer of Love) en de reputatie van San Francisco als relatief tolerante havenstad LGBTQ-mensen uit het hele land aantrok. Bars, badhuizen en uiteindelijk door homo’s gerunde bedrijven openden aan Castro Street, en tegen het midden van de jaren zeventig was de buurt uitgegroeid tot een echte gemeenschap — een van de eerste in de Verenigde Staten waar LGBTQ-mensen openlijk konden leven, werken en zich organiseren.

Wat me nu, terwijl ik op die straat sta, het meest opvalt, is hoe doelbewust dit allemaal was. Mensen kwamen hier niet zomaar toevallig terecht; velen kwamen specifiek omdat San Francisco, en de Castro in het bijzonder, iets bood dat dicht bij veiligheid kwam, in een tijd waarin openlijk homo zijn je je baan, je familie of erger kon kosten in het grootste deel van het land. Dat is de context die de moeite waard is om mee te nemen terwijl je langs de cafés en boetieks loopt.

Harvey Milk en de cameraverwinkel die een beweging werd

Geen enkele figuur is zo verbonden met de geschiedenis van de Castro als Harvey Milk. Hij opende Castro Camera op 575 Castro Street in 1972, en de winkel werd al snel een informeel gemeenschapscentrum — deels bedrijf, deels organisatiekantoor. Milk stelde zich meerdere keren kandidaat voor een openbaar ambt voordat hij in 1977 een zetel won in de San Francisco Board of Supervisors, en werd daarmee een van de eerste openlijk homoseksuele gekozen ambtenaren van het land.

Zijn ambtstermijn was kort. In november 1978 werden Milk en burgemeester George Moscone vermoord in het stadhuis door een voormalig supervisor. Het vonnis in de zaak — doodslag in plaats van moord, door velen gezien als absurd mild — leidde in 1979 tot de White Night Riots, een nacht van oprechte woede en confrontatie met de politie die nog altijd wordt besproken als een keerpunt in de manier waarop de LGBTQ-gemeenschap in San Francisco zich daarna politiek organiseerde.

Vandaag huisvest de plek van Castro Camera het Human Rights Campaign Action Center and Store, met een permanente tentoonstelling over het leven van Milk. Harvey Milk Plaza, boven op het Castro Muni-station, is de afgelopen jaren herbouwd met uitgebreidere historische displays. Ik zou hier echt de tijd voor nemen in plaats van er langs te haasten — het is makkelijk om voorbij te lopen zonder te beseffen waar je staat.

De aidscrisis en het Names Project

Het andere hoofdstuk dat de Castro heeft gevormd, en dat bezoekers volgens mij onderschatten, is de aidsepidemie van de jaren tachtig en vroege jaren negentig. De buurt verloor een enorm aantal mensen in korte tijd, en de reactie — zowel het rouwen als het organiseren — speelde zich grotendeels af op diezelfde straten. Het NAMES Project AIDS Memorial Quilt, nu het grootste gemeenschapskunstproject ter wereld, werd in 1987 in San Francisco opgericht, rechtstreeks voortgekomen uit de behoefte van de Castro om de slachtoffers van de crisis te herdenken.

Wie vandaag Castro Street loopt, ziet die geschiedenis naast het huidige leven van de buurt — de restaurants, het nachtleven, de winkels — in plaats van ervan gescheiden. Het Castro Theatre, een prachtig gerestaureerd filmpaleis uit 1922 met een Wurlitzer-orgel, is doorheen dit alles een anker voor de gemeenschap gebleven, met filmfestivals en evenementen die het culturele leven van de buurt al een eeuw lang draaiende houden.

Wat ik hier zou doen

Ik denk niet dat de Castro een formele rondleiding nodig heeft om de moeite waard te zijn, al kan een kundige lokale gids het bezoek zeker verdiepen als dat je stijl is — de opties voor een zelfgeleide wandeltocht door San Francisco zijn een redelijk alternatief als je liever op je eigen tempo verkent. Wat ik in plaats daarvan zou aanraden, is jezelf gewoon meer tijd te geven dan je denkt nodig te hebben. Loop de hele lengte van Castro Street, stop bij Harvey Milk Plaza en lees de panelen, bezoek de Human Rights Campaign-winkel op de oude Castro Camera-locatie, en kijk omhoog — letterlijk — naar de regenboogvlag boven het plein, een van de grootste van het land.

Dat gezegd hebbende, als je de geschiedenis wilt horen van iemand die de buurt goed kent, biedt een speciale Castro District LGBTQ-geschiedenistour of de intiemere Cruisin’ the Castro tweeuurs historische wandeltour meer context dan je op eigen houtje zou opsteken. De Harvey Milk-locaties, de geschiedenis van het AIDS-memorial en het Castro Theatre komen allemaal aan bod. Beide combineren goed met een avond terug in de buurt, want het nachtleven van de Castro gaat gewoon door nadat de historische markeringen voor de dag gesloten zijn.

Als je er een bredere dag omheen bouwt, sluit de Castro gemakkelijk aan op de rest van San Francisco’s buurten. Het is een korte Muni-rit of een aangename klim vanaf het Mission District, en niet ver van Haight-Ashbury als je op één middag een lijn wilt trekken door meerdere tegendraadse buurten van de stad. Ik vond het nuttig om vooraf de algemene logistiek voor het verplaatsen door San Francisco te checken, aangezien de Castro onderaan behoorlijk steile straten ligt.

Voor bezoekers die een breder verblijf in de stad plannen, kan een San Francisco Explorer Pass die verschillende attracties in de stad omvat of een meerdaagse CityPASS met de belangrijkste bezienswaardigheden over negen dagen zinvol zijn als je van plan bent de Castro te combineren met meer klassieke stops. En als je na afloop een volledige dag buiten de stad wilt, past een dagtocht naar Alcatraz, Muir Woods en Sausalito goed bij een ochtend in de Castro.

Dit alles vraagt weinig planning, zolang je met wat context opdaagt. De buurt doet de rest — je moet alleen echt kijken naar wat er om je heen is, in plaats van er voorbij te lopen op weg naar de lunch. Voor algemene logistiek van de stedentrip zou ik ook een blik werpen op een autovrij San Francisco-reisschema en, als veiligheid je bezighoudt, een artikel over of San Francisco veilig is voor toeristen — de Castro is een van de meer ontspannen, gastvrije buurten van de stad, dag en nacht.

De Castro inpassen in een langer verblijf in San Francisco

Als dit je eerste keer in de stad is, zou ik de Castro inpassen in het reisschema voor eerste bezoekers of het driedaagse plan dat je al aan het samenstellen bent, in plaats van het als een aparte uitstap te behandelen — het ligt dicht genoeg bij de Mission om er samen een makkelijke halve dag van te maken. Als je twijfelt tussen een sightseeingpas en per attractie betalen, is een overzicht van hoe San Francisco’s toeristenpassen zich verhouden de moeite waard om te lezen voordat je een keuze maakt.

De eetscene van de Castro beloont een rustige wandeling net zo goed als de geschiedenis dat doet; als je honger hebt na Harvey Milk Plaza, ligt de Mission District dicht genoeg te voet of met de Muni om vooraf te lezen waar je de beste burrito’s van de stad vindt. En als je een breder reisschema van historische, goed te belopen buurten samenstelt, hebben Chinatown, North Beach en een wandeling door Golden Gate Park elk hun eigen bijzondere geschiedenis, die dezelfde aandacht verdient.

De Castro: veelgestelde vragen

Is de Castro veilig voor toeristen?

Ja — het wordt algemeen beschouwd als een van de vriendelijkere, gastvrijere buurten van San Francisco, met een gestage stroom voetgangers en een actief straatleven tot diep in de avond. De gebruikelijke grotestadvoorzorgen gelden, maar er is hier niets bijzonders om je zorgen over te maken.

Hoe kom ik vanuit het centrum van San Francisco naar de Castro?

Het Castro Muni-station (bediend door de K-, L- en M-lightraillijnen) ligt direct bij Harvey Milk Plaza, wat een snelle en makkelijke rit vanuit het centrum of het Mission District mogelijk maakt, zonder auto.

Wat is Harvey Milk Plaza?

Het is het openbare plein boven het Castro Muni-station, vernoemd naar Harvey Milk, een van de eerste openlijk homoseksuele gekozen ambtenaren in de Verenigde Staten. Het werd gerenoveerd met uitgebreidere historische tentoonstellingen en blijft een centraal punt voor de LGBTQ-geschiedenis van de buurt.

Kan ik de plek van Harvey Milks oude cameraverwinkel bezoeken?

Ja. Het gebouw op 575 Castro Street huisvest nu het Human Rights Campaign Action Center and Store, met een kleine tentoonstelling over het leven en de nalatenschap van Milk.

Wat is het Castro Theatre?

Een gerestaureerd filmpaleis uit 1922 dat een cultureel anker voor de buurt blijft, bekend om zijn rijk versierde interieur, zijn Wurlitzer-orgel en zijn langlopende filmfestivals en gemeenschapsevenementen.

Is er een formeel museum gewijd aan LGBTQ-geschiedenis in de Castro?

De GLBT Historical Society Museum, een paar blokken van de hoofdstraat van de Castro, is de aangewezen optie voor wie een diepere, samengestelde blik op LGBTQ-geschiedenis wil, voorbij wat je ziet tijdens een wandeling door de straat zelf.

Hoeveel tijd moet ik uittrekken voor een bezoek aan de Castro?

Een paar uur is genoeg om de hoofdstraat te lopen, te stoppen bij Harvey Milk Plaza en een koffie of maaltijd te nemen — maar als je de historische panelen echt wilt lezen en alles goed in je wilt opnemen, zou ik eerder een halve dag uittrekken.

Is de Castro te voet bereikbaar vanuit andere buurten van San Francisco?

Ja. Het is een klim maar een goed te doen wandeling vanaf het Mission District, en via Muni verbonden met het grootste deel van de rest van de stad, zodat het gemakkelijk past in een dag met meerdere buurten.